Jongeren die een vriend(in) willen steunen

Je zit op school (of niet) en je vriend of vriendin heeft een groot verlies geleden, door de zelfdoding van een dierbare. Waar iemand die in de rouw is doorheen gaat, is heel moeilijk in te voelen. Al is het maar omdat iedereen op zijn eigen manier rouwt. Je kunt dan ook geen handleiding schrijven waarin staat wat iemand doormaakt en hoe je daar dan mee om moet gaan. Helaas. Rouwen is een eenzaam proces, iedereen doet het op zijn eigen manier.

Wat kun je dan wel doen?

De rouwende vragen om een keertje te chillen. Er hoeft niet over narigheid gepraat te worden, maar gewoon je vriend (of vriendin, ik maak er ‘vriend’ en ‘hij’ van) even uit de situatie halen.
Krampachtig het onderwerp vermijden werkt trouwens ook niet. Je mag het gewoon benoemen, vaak werkt dat opluchtend. Noem je de overledene helemaal niet, dan brengt dat ook weer spanning met zich mee.
Dat is dus best lastig allemaal. Waar doe je goed aan en wat moet je nou net niet doen?
Mijn advies: vraag het. Vraag waar je vriend nu behoefte aan heeft. Een arm om zich heen, een luisterend oor, of gewoon lekker een beetje chillen ergens.

Wil je vriend een beetje extra aandacht, of wil hij juist graag opgaan in de massa? Er is maar één manier om daarachter te komen…
Weet dat alleen al het uitspreken van zo’n vraag vaak wordt gewaardeerd. Je laat zien dat je betrokken bent. Meer hoeft vaak al niet eens.
Houd er rekening mee dat je vriend wat vergeetachtiger is dan anders. Dat is een heel normaal verschijnsel bij mensen die rouwen. Je kunt hem ondersteunen door hem nog eens extra te helpen onthouden. Of door samen schoolwerk te doen. Wil je nog meer weten over rouw na zelfdoding, kijk dan hier.
Wat je ook doet, laat je vriend voelen dat je er voor hem wilt zijn. Laat iemand niet nog eenzamer worden in dit al zo eenzame proces van afscheid nemen.

Klasgenoten, vage bekenden

Staat diegene wat verder van je af, het is bijvoorbeeld een klasgenoot, of een vriend van een vriend, dan kan jouw bemoeienis overkomen als interessant doen. En dat wil je natuurlijk voorkomen.
Tegelijk wil je wel graag laten weten aan de persoon die rouwt dat je aan diegene denkt. Je kunt dan eenvoudig een kaartje sturen, of een appje. Daarin schrijf je iets als ‘ik vind het heel erg wat je is overkomen en ik wil je veel sterkte wensen.’
Dan weet degene die het moeilijk heeft dat ook jij aan hem denkt. Wil die persoon daar wat mee, dan hoor je vast wel een antwoord. Maar wees niet ongerust of beledigd als je niks terug hoort op je berichtje: het is voor de meeste mensen in de rouw erg moeilijk om in contact te blijven met de buitenwereld.

Wat je ook doet, maak er geen happening van. Rouwen doe je in stilte. Het is moeilijk om een hele klas tegelijk te woord te staan.
Als je echt iets wilt doen, bak koekjes en geef die mee. Of verzin iets anders, een schaaltje fruit. Eten en rouwen is een moeilijke combinatie, vaak wordt het enorm gewaardeerd als iemand daar een beetje aandacht voor heeft.

Maak je je zorgen over je vriend of bekende, ben je bang dat deze zelf misschien ook een doodswens heeft, of merk je dat je zelf veel over de dood bent gaan nadenken, neem dan contact op met 113.

Wil je een idee krijgen van hoe het is om een broer te verliezen aan zelfdoding? Lees dan de verhalen van Vijf en Marie